Yarim asr davomida bir xil manzarani ko'raman: qand nazoratdan chiqadigan joyda organizm oziqlanish, toksinlar va stress bilan zo'riqqan bo'ladi. Va biz raqamlarni glyukometrda bosish bilan cheklanmay, sabablarni bartaraf etganimizda, qand me'yorga qaytadi.
Dori ko'payadi, barqarorlik esa yo'q — organizm «yong'inni o'chirish»ga javob bermaydi.
Ko'rish, tomirlar, oyoqlar, buyraklar — diabet nima bilan tahdid qilishini o'qigansiz va bu har kuni yuragingizni siqadi.
Taqiqlar buziladi, chunki ular ovqat bilan munosabatni o'zgartirmaydi — faqat buzilish vaqtini keyinga suradi.
Faqat NIMA yeyayotganingizni emas, NEGA yeyayotganingizni ham ko'rib chiqamiz. Oziqlanish psixologiyasi — mening doktorlik mutaxassisligim.
Jigar, ichak, limfa. Zo'riqqan organizm qandni boshqara olmaydi.
Hujayralarga insulinga sezgirlikni qaytaradigan oddiy kundalik amaliyotlar.
Qo'rquv va stress qandni shirinlikdan kam ko'tarmaydi. Holatni boshqarishni o'rganamiz.
Men oddiy shifokor sifatida boshlaganman — Toshkent tibbiyot instituti, 1967-yil. Keyin Leningrad klinikalari, SSSR olimpiya terma jamoasi va Amerika bo'ldi: gomeopatiya, naturopatiya va fizioterapiya bo'yicha tibbiyot doktori ilmiy darajasi, oziqlanish psixologiyasi bo'yicha doktorlik, AQSh va Meksika klinikalarida ish.
«Hayot shaxmat o'yiniga juda o'xshaydi: har qanday kasallikda ham chiqish yo'li bor va oxirigacha kurashish kerak».
Yozing — shaxsan javob beraman yoki administratorim yordam beradi.
